کاهش ناگهانی وزن، خطر بروز سنگ صفرا را افزایش می دهد

پزشکان انگلیسی می گویند، ارتباط مستقیمی بین کاهش وزن سریع و ایجاد سنگ صفرا وجود دارد.به گزارش سایت «MSN» اگرچه علت بروز سنگ صفرا مشخص نیست اما در افراد دارای اضافه وزن،زنان باردار، یا بیمارانی که تحت درمان جایگزین هورمونی قرار دارند یا افرادی که به تازگی وزن کم کرده اند، شایع است.سنگ صفرا که از کلسترول تشکیل شده است و در کیسه صفرا شکل می گیرد، می تواند به اندازه سنگریزه تا توپ گلف باشد. کیسه صفرا کیسه ای گلابی شکل است که زیر کبد قرار دارد. صفرا برای هضم غذا تولید می شود. هنگام غذا خوردن، کیسه صفرا، زرداب را از طریق مجرا به درون روده ها تخلیه می کند.

صفرا از ۳ بخش نمک، رنگ دانه و کلسترول تشکیل شده است. اتخاذ رژیم غذایی غیراصولی که باعث کاهش وزن ناگهانی می شود، تعادل بین نمک زرداب و کلسترول را برهم می ریزد. هنگامی که زرداب بیش از حد با چربی درهم آمیزد، به شکل کریستالی تبدیل می شود. نخوردن وعده غذایی در روز مانع از تخلیه منظم کیسه صفرا می شود و در نتیجه زرداب متراکم تر می شود. علایم اصلی سنگ صفرا درد معده بر اثر خوردن غذای چرب است. کیسه صفرا در واکنش به چربی منقبض می شود و شاید سنگ صفرا را به گونه ای حرکت دهد که مجرای صفرا مسدود شود و درد و التهاب ایجاد کند. بعضی افراد نیز دچار درد بین استخوان کتف و حالت تهوع می شوند.

بنابراین به جای کاهش وزن بیش از یک و نیم کیلوگرم، سعی کنید هفته ای نیم کیلوگرم کم کنید. اتخاذ رژیم غذایی بدون چربی هم ممکن است عامل خطر باشد زیرا بدن برای عملکرد درست سیستم هاضمه به مقدار معینی چربی سالم نیاز دارد.متخصصان توصیه می کنند برای کاهش وزن بین نیم تا یک کیلوگرم در هفته، روزی ۵۰۰ کالری کمتر مصرف کنید و به طور منظم ورزش کنید. عوامل خطر این ناراحتی شامل سن، چاقی مفرط، استعمال دخانیات، تحرک نداشتن و مصرف بالای کلسترول است. افرادی که دچار سنگ صفرا شده اند باید وزن خود را کنترل و یک رژیم غذایی متعادل اتخاذ کنند. اگرچه باید از مصرف مواد غذایی مانند چربی های اشباع شده، گوشت های چرب و فست فود پرهیز کرد اما مصرف چربی های مفید ازجمله روغن زیتون، مغز، دانه و ماهی روغنی توصیه می شود. بالا بردن مصرف منیزیم نیز برای بهبود بیمار مفید است.

شایع ترین علل کاهش شنوایی در نوزادان

یكی از عوامل مهم معلولیت و اختلال در ارتباطات اجتماعی، كاهش شنوایی است و تكلم ناقص می‌تواند از علائم نقص شنوایی پنهان در كودك سالم باشد. از هر 1000 كودك، یك نفر با كاهش شنوایی حسی- عصبی متولد می‌شود. كاهش شنوایی بیشتر در سنین بالا رخ می‌دهد؛ به طوری كه حدود 4 درصد افراد زیر 45 سال دچار درجات متفاوتی از كاهش شنوایی هستند (زن و مرد به‌طور یكسان) این احتمال با افزایش سن بیشتر می‌شود، به طوری كه شیوع آن در افراد بالای 65 سال به حدود 30 درصد می‌رسد این در حالی است كه فقط 2-4 درصد كودكان به كاهش شنوایی دچارند كه یك‌سوم موارد آن به علت حادثه‌  قبلی یا در حین تولد است. در مورد اهمیت شنوایی می‌توان گفت كودك كم شنوا دچار كاهش رشد مغزی و مشكل در تكلم و متعاقب آن عدم برقراری روابط مناسب اجتماعی می‌شود. این كودكان برای تحصیل علم و رشد فكری، نیاز به مراكز ویژه مراقبت‌های خاص دارند كه همه اینها هزینه‌ای بر دوش خانواده و اقتصاد جامعه خواهد گذاشت.

انواع اوتیت

1- خفیف: كاهش شنوایی به میزان 15-30 دسی بل است (زمزمه ملایم 20 دسی بل و اتاق آرام 30 دسی بل) 2- متوسط: كاهش شنوایی به میزان 31-50 دسی بل (جاروبرقی و رادیو با صدای ملایم 40 دسی‌بل) 3- شدید: كاهش شنوایی به میزان 51-80 دسی‌بل (گفتگوی معمولی در 50 سانتی‌متری، 65 دسی بل و ترافیك شلوغ 70 دسی‌بل) 4- كری كامل: كاهش شنوایی به میزان 81-100 دسی بل (گفتگوی معمولی در 50 سانتی‌متری، 65 دسی بل و صدای موتور هواپیما 100 دسی‌بل) در كل، شایع‌ترین علت كری متوسط تا شدید در اطفال، اختلال ژنتیكی (حدود 50 درصد موارد) و سپس مننژیت است (حدود 10 درصد موارد) كه مقام دوم را دارد. كاهش شنوایی را به دو دسته انتقالی و حسی- عصبی تقسیم می‌كنیم: در كاهش شنوایی انتقالی، اشكال در مجرای گوش یا پرده گوش و یا در استخوانچه‌ها و دریچه بیضی است. در كاهش شنوایی حسی- عصبی، در گوش داخلی، حلزون و عصب شنوایی با مركز شنوایی مشكل وجود دارد.

 علل

1- اوتیت سروز 2- اوتیت حاد میانی 3- اوتیت مزمن 4- انسداد مجرای گوش در اثر جرم یا جسم خارجی  5- علل مادرزادی

انسداد مادرزادی
در این بیماری ممكن است مجرای گوش اصلا ایجاد نشده و یا به صورت ناقص تشكیل گردد. در صورت انسداد كامل، كم شنوایی حدود 60 دسی بل خواهد بود. انسداد معمولا یكطرفه است و گوش دیگر سالم می‌باشد؛ به همین دلیل این افراد از نظر شنوایی و گویایی مشكل نخواهند داشت. در این افراد اگر از نظر شغلی نیاز به شنوایی هر دو گوش باشد، می‌توان از سمعك‌های مخصوص استفاده كرد.

اوتیت حاد میانی
در اطفال شایع‌تر از بزرگسالان است و متعاقب عفونت دستگاه تنفسی فوقانی و انسداد شیپور استاش رخ می‌دهد. در كودكان مهم‌ترین علت آن بزرگ شدن لوزه سوم (هیپرتروفی آدنوئید) و عفونت آن است. اگر پرده صماخ پاره شود، در مدت كوتاهی چرك و خون خارج می‌شود و در این لحظه درد گوش تخفیف می‌یابد. درمان شامل استراحت، پنی‌سیلین و مشتقات آن و مسكن است.

شایع‌ترین علت

شایع‌ترین علت كاهش شنوایی انتقالی در اطفال، اوتیت میانی است كه با درمان مناسب اكثرا گذرا و موقتی است. در صورت بروز عوارضی مانند لاپیرنتیت چركی، آبسه مغزی و مننژیت كاهش شنوایی حسی عصبی نیز وجود خواهد داشت كه به علت عوارض نفوذ سم میكروب‌ها از راه دریچه گرد به درون لابیرنت و تاثیر آن بر روی حلزون غشایی است. در اوتیت مزمن هر بار كه اوتیت به صورت حاد عود می‌كند ممكن است از مقدار شنوایی كاسته شود و این حالت همراه با پارگی پرده و گسیختگی استخوانچه هاست و كری مختلط را باعث می‌شود. در میان اوتیت‌ها، اوتیت سروز یكی از شایع‌ترین علل كم شنوایی در كودكان دبستانی و كودكستانی است جمع شدن مایع در گوش میانی باعث كم شنوایی انتقالی می‌شود و برای جلوگیری از پیشرفت بیماری، خارج كردن این مایع از گوش میانی اهمیت شایانی دارد. علت این بیماری انسداد شیپور استاش است كه شایع‌ترین علت سنگینی گوش در اطفال می‌باشد. عوامل مستعد كننده آن عبارتند از: بزرگی لوزه سوم، ترشحات پشت حلق و حساسیت بینی. این بیماری باعث كاهش شنوایی انتقالی دو طرفه می‌شود. علائم شامل كاهش شنوایی و گوش درد است، ولی چون حال عمومی كودك خوب است، والدین دیر متوجه می‌شوند، ولی گاهی از مهد كودك یا مدرسه این بچه‌ها را به علت سنگینی گوش جهت معاینه معرفی می‌كنند. درد گوش مداوم نبوده و شب‌ها بیشتر است. در معاینه، پرده صماخ رنگ زرد كهربایی دارد و به سمت داخل كشیده شده و ممكن است سطح مایع هوا یا حباب‌های هوا نیز مشاهده گردد. در صورت عدم درمان، كاهش شنوایی دائمی و عوارض زیر ایجاد می‌شود:
1- سخت شدن پرده صماخ (تمپانو اسكلروز) یا دیده شدن لكه‌های سفید بر روی پرده 2- چسبندگی در گوش میانی و عدم حركت استخوانچه‌ها  3- فرو رفتگی پرده گوش 4- ایجاد كلستناتوم (رشد پوست در گوش میانی، پشت پرده گوش است).

درمان
مصرف آنتی‌هیستامین در بیمارانی كه آلرژی بینی دارند، برداشتن ضایعه موجود در بینی یا سینوس، بررسی لوزه سوم و در صورت لزوم جراحی آن و در صورت عدم درمان، خارج كردن ترشحات گوش با استفاده از عمل میرنگوتومی (شكاف پرده صماخ). اگر ترشحات غلیظ باشد، از وسیله‌ای به نام لوله تهویه یا گرومت استفاده می‌شود كه بعد از شش ماه كه ترشحات از بین رفت و گوش طبیعی شد، خود به خود خارج می‌گردد. والدین باید مواظب باشند آب وارد گوش كودك نشود تا از عفونت حاد جلوگیری شود.
در شماره بعد نشریه به علائم خطر و پیشگیری در كاهش شنوایی خواهیم پرداخت.

یک میلیون دیابتی در دنیا دچار قطع عضو می شوند/ دیابتی ها وجود زخم در پای خود را جدی بگیرند

انجمن دیابت ایران با بیان اینکه« سالانه حدود یک میلیون دیابتی در دنیا دچار قطع عضو می شوند و آمار دقیقی از میزان قطع عضو دیابتی ها در کشور نداریم.» تاکید کرد:« در صورتی که افراد دیابتی متوجه وجود زخمی در پاهای خود شدند حتی اگر به نظر خودشان مسئله مهمی نباشد بایستی به پزشک مراجعه کنند.»

سالانه حدود یک میلیون دیابتی در دنیا دچار قطع عضو می شوند. درایران آمار دقیقی از میزان قطع عضو دیابتی ها نداریم اما تعداد افرادی که دچار قطع عضو می شوند کم نیستند و بخشی از بیمارستانه ها را افراد دیابتی که دچار سندروم پای دیابتی شده اند اشغال کرده اند.»
وی ادامه داد:«همانطوری که می دانید اگر قند خون کنترل نشود فرد مبتلا دچار عوارض بسیاری از جمله عوارض عروقی دیابت و عوارض عصبی دیابت می شود که بر اثر هر دو این موارد فرد دیابتی دچار سندروم پای دیابتی می شود که حتی می تواند تا قطع عضو نیز پیش رود بنابراین افراد دیابتی برای اینکه دچار سندروم پای دیابتی نشوند در اولین گام بایستی قند خون خود را در حد طبیعی نگه دارند برای اینکه افراد دیابتی بتوانند قند خود را کنترل کنند بایستی در کلاس های آموزشی دیابت شرکت کنند در مرحله دوم بایستی یاد بگیرند که چه طور می توانند قند خون خود را کنترل کنند.»
رئیس انجمن دیابت ایران افزود:«لازم است افراد دیابتی مواردی را جهت پیشگیری از سندروم پای دیابتی رعایت کنند از جمله اینکه قند ناشتا برای افراد دیابتی در حد طبیعی بایستی به طور مداوم زیر 130 و 2 ساعت بعد از غذا بالاتر از 180 میلی گرم درصد نباشد و هموگلوبین a1c این افراد نیز بایستی در حد طبیعی که زیر 7 است کنترل شود سپس درصورتی که چربی خون بالا و فشارخون بالایی دارند در حد طبیعی کنترل کنند و حداقل روزی 20 دقیقه فعالیت جسمی داشته باشند.»
وی خاطرنشان کرد:«در صورتی که فرد دیابتی دچار عوارض ثانویه دیابت شود یعنی حس درد، سرما و گرما را از دست بدهد و مرتب از گزگز کردن و مور مور شدن پاها به خصوص در شب شکایت کند بایستی تحت مراقبت های ویژه باشد و با مراجعه پزشک و انجام آزمایش های مختلف مشخص شود که آیا نوروپاتی بر فرد دیابتی تاثیر گذاشته است یا خیر ودر صورتی که تاثیر گذاشته باشد بایستی به غیر از رعایت موارد ذکر شده بایستی به صورت روزانه پاهای خود را دقیقا وارسی کنند تا زخم نشده باشد و به صورت مرتب اقدام به شستشوی پاها کنند چرا که دیابتی ها با افزایش سن دچار خشکی پوست می شوند و با رعایت بهداشت و خشک کردن دقیق لا به لای انگشت های پا امکان بروز هر گونه عفونت قارچی را از بین ببرند و با استفاده از نرم کننده های مناسبی مانند وازلین پاهای خود را چرب نگه دارند.»
دکتر رجب تاکید کرد:«در صورتی که افراد دیابتی متوجه وجود زخمی در پاهای خود شدند حتی اگر به نظر خودشان مسئله مهمی نباشد بایستی به پزشک مراجعه کنند چرا که یک زخم کوچک می تواند زمینه بروز عفونت های بزرگ را فراهم سازد نکته مهم دیگر دقت در انتخاب کفش است و در صورتی که کفش نامناسبی انتخاب کنند به دلیل اینکه مبتلایان به نوروپاتی دیابتی و عروقی حس درد ندارند ممکن است با کفش نامناسب دچار مشکل شوند.»

: روی تقریباً در تمام بافت های بدن وجود دارد و بافت های ناخن، پوست، مو، بافت های استخوانی، خون و پروستات، دارای مقدار قابل توجهی فلز روی است.

وی گفت: روی در بیش از صد نوع آنزیم وجود دارد، کربوکسی ببتیداز A و B آلکالین فسفاتاز، DNA پلیمراز.

انتظاری افزود: برای مثال در کبد در متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین، لیپید و تولید انرژی نقش دارد.

این متخصص پیشگیری از بیماری ها خاطرنشان کرد: روی جهت سیتر انسولین، سلامت پوست، سیستم ایمنی، مقاومت در برابر عفونت، رشد و تقسیم سلولی و متابولیسم TESTES و OVERIES لازم است.

انتظاری تأکید کرد: کمبود روی باعث احساس نکردن مزه غذا، ضعف سیستم ایمنی، کم شدن رشد و نمو جسمی و فکری در نوزادان مشکلات پوستی ریزش مو و اشکال در ترمیم زخم، اسهال، خستگی می شود.

وی توصیه کرد: اضافه کردن روی به غذا باعث جلوگیری از ناراحتی های پوستی مانند آکنه و اگزما می شود

 گرفتگی عضلات علل مختلفی دارد اما بعضی افراد استعداد بیشتری در گرفتگی عضلات دارند، کمبود کلسیم یکی از علت های گرفتگی عضلات است که علامت های دیگری مانند گزگز نوک انگشتان و دور لبها را نیز دارد که باید درمان شود، گرفتگی عضلات علت های معمولی تری هم دارد مانند شرایط استرس و خستگی های جسمی، سرما نیز ممکن است باعث کرمپ های عضلانی شود.

آستانه استرس افراد متفاوت است و بعضی از افراد با شدت زیادتر گرفتگی عضلات روبرو می شوند.

دکتر مرجائی در ادامه در خصوص روش های درمان گرفتگی عضلات گفت: اگر بعد از آزمایش علت گرفتگی عضلات، کمبود برخی مواد معدنی بدن مانند کلسیم و منیزیم خون تشخیص داده شود می توان با تجویز کلسیم و منیزیم آن را درمان کرد.

وی ادامه داد: درمان های عمومی گرفتگی عضلات شامل ریلکسیشن (رفع استرس) کمپرس گرم یعنی گرم کردن موضعی که دچار اسپاسم است و یک سری داروها که خاصیت شل کنندگی و ضد اسپاسم دارند که شاخص آن قرص های متوکاربامول (methocarbamol) و قرص باکلوفن (baclofen) که به رفع اسپاسم تا حدودی کمک می کند البته بعضی از داروهای آرامبخش هم خاصیت ضد اسپاسم دارد مانند داروی دیازپام (Diazepam) که یکی از کاربردهای آن اثر رفع اسپاسم آن است.

این متخصص ارتوپدی با بیان جدی گرفتن تداوم گرفتگی عضلات گفت: اگر فردی در ضمن انجام کارهای روزانه به طور ناگهانی دچار گرفتگی عضلات شود می تواند با انجام relaxation و گرم کردن موضع و همچنین استفاده از داروهای ضد اسپاسم بهبود یابد اما اگر اتفاق گذرا نبود و فردی به طور مرتب دچار گرفتگی عضلات می شود حتماً باید به پزشک مراجعه کند چراکه اگر علت زمینه ای داشته و تشخیص داده نشود می تواند مشکل ساز شود.

فقر آهن در کل دنیا از جمله در کشور ما شایع ترین عارضه کم خونی محسوب می شود.

 مصرف اسیدسیتریک و ویتامین C عامل جذب آهن می گردد و متخصصان به مصرف این ویتامین و فرآورده هایی که ویتامین C دارند توصیه می کنند تا جذب آهن بیشتر شود.

 در دوران رشد و حاملگی مصرف آهن را دو چندان کنید که مصرف این مکمل ها نظیر فورسولفات و... توصیه می شود.